1st Heavy Rain of 2009

Nagmumuni-muni ako nung narinig ko na ang lakas ng ulan

natuwa naman ako....
bigla ko naalala..it was 3 years ago yung last na ligo ko sa ulan with my sister...

ang saya nun..kahit na tinatawag na kami ng tatay namin kasi ang tagal na namin nakakababad sa ulan...

those were the days na parang wala kang problema..para kang bata na naglalaro lang sa ulan...how I wish I can feel that way again...

I know I should not worry and worrying doesn't help me..but still things that bothers me really worry me a lot...

There are lot of things that I want to open up..share things that I worry about..but I can't...I just can't....it seems that there is no one willing to help me...there is no one to listen to my cries...there is no one who can understand me....but ME... MYSELF...

There are things I wish I could do...and hope I could do....but very impossible to happen...

a letter from eiffel tower

eiffel.....
thanks for the letter

medyo emotional ako ngayon
at naiiyak ako sa letter mo

thanks....

what I feel this week.....

yeah I still feel blessed
I'm still alive
breathing and kicking
inspite of what happened last monday and also last wednesday...

bakit ako sad...
di ko din alam
minsan nmn talaga nangyayari yung mga bagay na
alam mo na mangyayari pero sad ka pa din sa outcome

minsan di ko din alam bakit out of the blue bigla ako malulungkot
sometimes I can still manage to smile
pero ngayon...di ko kaya
malungkot...gloomy ang paligid ko

gusto ko ng umuwi
gusto ko ng umiyak sa tabi ng nanay ko
kasi minsan kahit di na lang ako magsalita
basta umiiyak ako
alam ng nanay ko na im in pain

madrama ako ngayon
di ko din alam kung bakit
magulo...
masakit ang ulo ko





pati ang puso ko.......

flooding of tears

this is the day



na nawala ang



cellphone ko.....


haaaayyyyy.....so saaad