ang nangyari sa 08-08-08 ko

Sabi nila maganda daw ang kalalabasan ng araw na ito. Kasi nga naman
minsan lang sa isang milenyo maganap ang 08-08-2008.

At uubeeerrr di ko makakalimutan tong araw na toh...promis!

9:30 am-gumising ako ng maaga para tumwag sa SSS hotline para itanong yung tungkol sa SSS ko. Sabi nung nakausap ko pumunta daw ako ng SSS-Quezon City.

10:30-nasa SSS-Quezon City ako with full of Hope na makukuha ko na ang dapat kong makuha. Tinawag ang pangalan ko
"Rogelyn Miranda?!"
lumapit ako sa window. ang sabi nung officer in charge "Pumunta ka ng QC-Post Office"
sabay bigay sa akin ng kapirasong papel na may pirma nya at turo sa direction na nasa window nya kung papaano pumunta dun.

11:00-nag tricycle papuntang Post Office na medyo inaantok na. Hinanap ang window para sa SSS, binigay ang kapirasong papel na hawak ko. At makalipas ang 5 minuto tinawag na ang pangalan ko. Sabay abot ng papel na hawak hawak ko na may nakalagay: "Taguig Post Office"

Anak ng isang libong pating oh!
Bakit di naman agad sinabi sa akin...lumabas ako ng Post Office na nangingilid na ang mga luha.

Dahil sa gusto ko na din matapos ang paghihirap ko. Kahit hindi ko alam kung saan ang Taguig Post Office..na kahit na wala ko sense of direction..nag go na din ako. At dahil nga weakness ko ang direction, nag long distance ako sa bahay namin sa Cavite:

Tatay: heeeellllooooo???
Me: tay! Len toh...lam mo po ba yung papuntang Taguig Post Office?
Tatay: ano? di kita marinig
Me: alam mo po ba yung Taguig Post office!! (shouting, at nagmamadali..ang mahal kaya mag long distance...)
Tatay: di ko alam 'nak eh magtanong ka na lang
Me: oh sige, sige (sabay baba ng phone)

Pambihira! Buti na lang yung nasakyan kong jeep sa Rotonda mabait, at di nakulitan sa akin, kasi paulit ulit ako kung saan ako bababa, anong sasakyan ko ulit at ano ulit bababaan ko.

1:30 sa wakas nakarating din....papatawid na ko...tinamaan ng magaling....nabangga ako ng motor...at hanggang ngayon masakit yung left side ng balakang ko. Kala ko kasi wala masakit sa akin, kaya sabi ko dun sa nakabangga ok lng ako, kasi di naman ako napahiga nung nabangga nya ko.

1:30-3:00- pambihira, kailangan ko pala anatayin yung nag de-deliver ng mga sulat sa Global City at 3:00 pa ang balik nya. Buti na lang mabait yung supervisor nila, binigay sa akin yung number at i text ko daw (para text mate kami) para malaman nya na inaantay ko cya (ang bilis ng EB noh)

4:30-nakarating ako sa bahay, na kung saan si Edz ay mahimbing na natutulog, paggising nya nakita nya ko na umiiyak na...kaw ba naman...maranasan mo yung mga naranasan ko...